μέρα μεσημέρι
η κούκλα μόνο ξέρει
πως ήταν μια γυναίκα
κάποτε ζωντανή
τώρα μέσα από το τζάμι
το στόμα της ανοίγει
τη μέση πίσω κλίνει
κι αν κάνεις ησυχία
θα ακούσεις μελωδία
μακάβρια από τη γη
της κούκλας οι υπαρξιακοί
κοκάλινοι σπασμοί
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου