Στο στρώμα

 

με καταπίνει το κρεβάτι μου

το βουητό μιας ηλεκτρικής σκούπας του πάνω ορόφου

τα μανταλάκια σε αποσύνθεση πάνω σε μία μεταχειρισμένη ξαπλώστρα που τσιμπάνε ακόμα τη σκουριά

οι σκόνες που αιωρούνται σε μία χαραμάδα ήλιου

οι ρωγμές στη σάρκα του τοίχου στον κήπο

οι φωνές σε άλλες γλώσσες από τον αεραγωγό

οι μακρινοί ήχοι αυτοκινήτων που περνάνε από κάποιον δρόμο γύρω

τα γατιά που περιφέρονται στον ακάλυπτο

μία πεσμένη κάλτσα του τρίτου ορόφου βουτηγμένη στη λάσπη

μία πρίζα που κρέμεται γιατί εγκαταστάθηκε λάθος

δύο διαφορετικά αστεράκια στο ταβάνι

μία κουρτίνα που κρέμεται

αράχνες με αποικιοκρατικό ένστικτο

καθρέφτες που ξεχνούν να αντικατοπτρίσουν

μουλιασμένες πετσέτες στον πάγκο της κουζίνας

ένα ραγισμένο πλακάκι και δέκα ραγισμένα πιάτα για μακαρόνια

ένα συρτάρι χωρίς χερούλι

κακοβαλμένοι σοβάδες στις γωνίες και πόρτες που δεν κλείνουν οριστικά

παντζούρια μόνιμα κλειστά

λίγη τέχνη αφώτιστη

αρχινισμένα βιβλία

ένας ουρανός τετραγωνάκι που αλλάζει χρώματα

μισοτελειωμένα καθαριστικά

σωλήνες χωρίς χρησιμότητα

πεταμένα ρούχα και βαφτικά

ένας ήχος επίπλου που σέρνεται 

λεκέδες στα χθεσινά παπούτσια

μία ξεχασμένη βαλίτσα του πενήντα ανοιχτή στον διάδρομο

το φως που τρεμοπαίζει διστακτικά

ένα μαραμένο μπαμπού 

μία μισοτελειωμένη κούπα καφέ

κι ένα τασάκι με ένα τσιγάρο

η μυρωδιά σου έχει ποτίσει το στρώμα 

όλα γύρω εδώ πεθαίνουν