Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016

Μάλλον λάθος πόρτα


κάθισα σε ένα πεζούλι κοιτούσα γύρω μου ήμουν η κατσαρίδα στο πεζοδρόμιο
και δάγκωνα τον ασβέστη από τους τοίχους θόρυβος εξάτμισης σαν να είμαι ξένος
είμαι ξένος
οι άνθρωποι είναι τέρατα με μεγάλες κεραίες από τηγανιτό λάδι ήθελα μόνο να ξεκουραστώ
I’m tired I said εντ νομπάντι λίσεντ
περπατούσα και περπατούσα δεν τελειώνουν ποτέ
αυτές οι σπείρες
σεμεδάκια και τατιάνες παντού
θέλω να βάλω το νύχι στο λαιμό μου και να βγάλω τη γέννησή μου
τι ήταν πριν τι είναι τώρα
έτη αντικυβερνητικού στοχασμού στο καζανάκι
και ένα πλακάκι στραβό μονάχα με κοιτά

Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2016

Των εποχών


στη γη των τζιτζιφιόγκων μαγγελάνων
θα βρεις έναν ιππότη τρομερό
που πέθανε μία νύχτα από το πότι
γιατί αγαπούσε έναν άγριο νεαρό
στο μπαρ της συνοικίας των γιοτάδων
θα βρεις τους μερακλήδες των νερών
τους άνδρακλες να στήνονται σωρό
να κάνουν αστειάκια για ονλάιν πάγο
στη χώρα των αόρατων μπελάδων
όπου οι κρατήρες ξεβράζουν τα οφ
τίποτα πια δεν τρέχει λαμπερό
όλα καταλήγουν σε έναν οισοφάγο
που πίνει μόνο αναβράζον ντεπόν
από στρατό και μέλι ένα αύριο
που θα εισχωρεί βαθιά στο στραπόν

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2016

Εφαρμοσμένη μέθοδος αποσύνδεσης της φράσης από τη σημασία της


επαναλαμβάνεις τη φράση παντού
έτσι απλά
«σε αγαπώ» και «τι κάνεις»
σε όποιο άτομο βρεις
αν έχεις ψεύτικη διάθεση
καλό είναι τη δείχνεις
μην περιμένεις μετά φεύγεις
να φροντίσεις αν γίνεται
από προσώπου γης να χαθείς

Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016

Μηχανισμοί άμυνας

θέλω να αγκαλιάσεις την αορτή μου
να κυκλώσεις τις ίνες του στήθους μου
να πνίξεις τις εξομολογήσεις των πληγών
και των ραμμάτων μου
και νέα να με αφήσεις
στην αστικά μεγαλωμένη μνήμη μου
να βουτήξω στο γλυκερό υγρό κουτί μου

Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2016

Βενιζέλου Φιλίππου


εκκένωση στη διάβαση
αδόμητη σχέση 
μπάτσοι χέρια κραυγές 
γέλια χαρακιές
σπασμένη αντανάκλαση
ενός λεπτού παράβαση
νύχτα ειρκτή ζοφερή
στατική ακυρωμένη ανάβαση 
μεθυσμένο σώμα χωρισμοί 
ενδελέχεια ασφαλτική 
νοσοκομείου αναμονή
λευκή ουσία διαλυτική

έκκριση υποδόρια ρινική 
αποσπασματική απομόνωση 
εκκρεμότητα αφαίρεσης 
αποδόμηση ηθική 
αϋπνία γυμνή περιφορά 
απόλυτη του στίγματος σχάση 

Υποσημείωση Κ
Αν θες να το ζήσεις ακραία ένα βράδυ στήσου στη διάβαση στο στοπ. Όταν η αυτοκτονική επιθυμία βαρέσει κόκκινο βγες, χωρίς να κοιτάξεις. Η τύχη πολύ πιθανόν να είναι με το μέρος σου. Κάνε το ναι. Σε περίπτωση δίκης θα είναι ένα στοιχείο υπέρ σου. Αδιαμφισβήτητα.

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2016

Χημική αντίδραση


βάμμα ηλιοτροπίου
πάνω στην πλάτη
μες στις φλέβες σου
του δέρματος γεύομαι
το φοβερό PH σου
μηρυκάζω τα ιόντα σου
σκληρά ήπια μαλακά
και τα οξέα τα εξωτερικά
σε καταλύουν
σιγά ασθενή μετά ισχυρά
ολοσχερώς διαβρωτικά
υγρά και στέρεα
ζεύγους διάλυση
με περικλείουν
ο δείκτης κύρτωσε
εκμηδενιστική ογκομέτρηση
καθώς φαίνεται
ήσουνα βάση
αντιδρούν
μας αποκλείουν

Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2016

Απροϋπόθετοι άνθρωποι



μιλάνε μόνοι τους
στέκονται στη μέση του πουθενά
γελάνε υστερικά και φοράνε
ελαττωματικά πλαστικά
χορεύουν άσχημα
βρίζουν χωρίς συναίσθημα
μυρίζουν κωδεΐνη και βαρβιτουρικά
στον ύπνο τους μιλάνε πρόστυχα
συχνάζουν τις νύχτες σε εργοστάσια
είναι φτιαγμένοι από κραγιόν και μεϊκάπ
και τα όνειρά τους έρχονται
από τους λόφους στο Αφγανιστάν
ως το τρεχούμενο αίμα στα βουστάσια
δεν έχουν προϋποθέσεις
μόνο αλλεργίες σε όλα τα υλικά
τρώνε λυγμούς και σφάζουν μνήμες
περπατούν μόνο ανάποδα
λέγονται τελείες και ντεφορμέ παράσιτα
κλείνουν τις πόρτες για να μπούνε
είναι μωρά γεμάτα άχυρα
σε οικογένεια δεν χωρούνε
χωρίς ψυχή φωτοσυνθέτουν δεν ζούνε
κρυφά αγαπούν νεκρούς κι αγάλματα

Ερινύες



μολυσματική ασθένεια
εξαπλώνομαι στα άκρα σου
στα πεζοδρόμια και στις υπηρεσίες
κατατρώω τις ουρές σου
κλέβω τα σούπερ μάρκετ
και τα βιβλιοπωλεία σου
στέκομαι και θάβω το είναι μου
στις φανταχτερές πλατείες
πνίγομαι στις ταμειακές μηχανές
στις φασιστικές ιδεολογίες
είμαι το αρνητικό το πρόσημο
στην ένα ευρώ πίτσα σου
και στα γιγάντια σινεμά σου
ο άστεγος του κουτιού
στις οικογενειακές κατοικίες
η υγρασία πίσω από την κουλτούρα
και η ασχήμια της ομορφιάς σου
είμαι η μοναχικότητα του σεξ
η χοντρή μπάρμπι
ο νεκρός θεός
τα αιματηρά οπισθόφυλλά σου
ο άνθρωπος μέσα στα γιγάντια άδεια πιάτα
η βραδινή βάρδια τα σφαγμένα ζώα
και τα άδεια δωμάτια
βγαίνω από τα σωθικά σου κι
εξαπλώνομαι στα άκρα σου
υψηλού κινδύνου
μολυσματική ασθένεια
ρίσκο καθημερινού θανάτου
στη φυσική τάξη πραγμάτων σου
θα με βρεις μπροστά σου
οι ερινύες του μύθου σου είμαι
η εκδίκηση για τα νεκρά παιδιά σου



Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2016

Σαν τον χριστό



είμαι μέσα στην οθόνη
το χιαστό μου σώμα λιώνει
για μας υπάρχει πολύ πάθος
όλα είναι ανάποδα
δεν πρέπει να ανησυχώ
όσο ακούω τον συνειρμό
και βλέπω στον νεροχύτη
το νεκρό και το άβιο
τα μαξιλάρια μου είναι λάθος
μα αυτό που με τρομάζει
έιναι ότι τις νύχτες το χέρι σου
ακουμπάει στον σταυρό
κι είμαι κι εγώ σαν τον χριστό
τα βράδια δεν μπορώ να κοιμηθώ
κι αν στριφογυρνώ δεν φταις εσύ
φταίει που πάνω μου το κράτος
στραγγίζει το αίμα του πειράματος
γλείφει το φως το απορρυπαντικό
προτάσσει το φυσιολογικό
μετράω ξαναμετράω
νύχτες σκαλίζουν ένα κενό εσωτερικό
που χύνεται σαν τσάι στο καθιστικό
σε λεκέ έξτρα ανόθευτο
τα μαξιλάρια μου σταθμεύουν σε λάθος
πρόκειται το σημείο του εγώ
με σπρώχνει σε ανεξιχνίαστο βάθος
να θυμάσαι πως τα βράδια
αδυνατώ να κοιμηθώ
κι είναι εκεί το εγώ κι είναι το πάθος

Κι ο θεός είναι νεκρός


και τα μάτια σου ανοίγουν
κι ο θεός είναι νεκρός
σε μια στιγμή μπορούν να αλλάξουν όλα
και μέσα από το στόμα σου
βγαίνουν παράσιτα λύονται προς τα έξω
μία βία από το λάρυγγά σου που κόβεται
η αθωότητά σου δεν βρέθηκε ποτέ
δεν υπέγραψες υπεύθυνη δήλωση
υπάρχεις ή  και όχι
είναι δημοκρατική απόφαση
μη φοβάσαι κι ο θεός είναι νεκρός
η γλάστρα είσαι στον διάδρομο
αναμονής προβλεπόμενων γεγονότων
θα πεθάνεις εδώ ή εκεί
κάθε διάβαση είναι μονόδρομος
και κάθε σπίτι κρύο και κλειστό
δεν μιλάς δεν απαντάνε
κι ο ήλιος εκεί πάντα σταθερός
φτιαγμένη από το σάλιο ξένων στομάτων
δύο συν ένας δώρο εραστές αδιαρκείας
το φως τονίζει πιο έντονα τη μοναξιά σου
κι ο θεός είναι νεκρός

Άνω θρώσκεις



τρώω γρασίδι πάρκου
κατουράω τις λέξεις μου
πίνω τις σκέψεις μου
κρατιέμαι από τρίχες
φοράω την επιδερμίδα
τα κόκκαλά μου
κοιμάμαι τα πρωινά μου
στις ώρες κάθομαι
ακούω τα όνειρά μου
μα δεν σε πιάνω
όλο κοιτάς προς τα πάνω
και δεν σε φτάνω


Αχ πλαστικό



λατρεύω το πλαστικό
την αίσθησή του την αντοχή του
τη σταθερότητα και την υπομονή του
στις αναμνήσεις μου είναι φωτεινό
το αγαπώ όσο μολύνει όσο διαλύει
όσο υπάρχει αυτό στη θέση στο πραγματικό
όσο χωρίζει τα σώματά μας
τα όνειρά μας και παύει κάποιον
αόριστο υπέρτατο σκοπό
πάντα ξεχνούσα και ήθελα να στο πω
ότι με συνθέτει με αναλώνει με μετατρέπει
κι έχει τύχει να το ερωτευτώ
να το ασφαλίσω να το φροντίσω
και μέσα σε αυτό
απορροφητικά να κλειστώ
το μισώ το αγαπώ το μισώ
πόσο μισώ το πλαστικό

Προνοητικότητα



όταν ήμασταν παιδιά
μας έκοβαν σε κομματάκια το φαγητό
για να μην πνιγούμε από αυτό
ώστε το σύστημα να μας χτυπά
στην παρεγκεφαλίδα με ένα ρόπαλο
μέχρι το κεφάλι μας να λιώσει στο πιάτο
αφού έχουμε φάει όλο μας το φαγητό
για να είμαστε διαθέσιμα για την κοπή
ώστε να ταϊσουν προσεκτικά με εμάς
ένα άλλο παιδί



Ποιήτριες


τρώμε κοινωνικές πράξεις
ανοίγουμε δημόσια τα ράμματά μας
σε πιάτα στοργικά πλαστικοποιημένα
ταξικά και δομικά αποστειρωμένα
φορούμε γάντια λάτεξ στα κορμιά μας
πάσχουμε από ευγένειες ενάντια στα οράματά μας
το codebar μας έχει ψευδαισθήσεις
είμαστε το ελάττωμα στις αιώνιες γαλουχήσεις
προσοχή σε ποιον στρατό
θα μας επιτάξεις
γιατί είμαστε εμείς που τρώμε
τις κοινωνικές πράξεις


Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2016

Πρωινή βλάστηση


ξύπνησα ένα πρωί
κι είχε φυτρώσει μια φυλλωσιά
στα κόκαλά μου
το αίμα μου έγινε χώμα βαρύ
το βράδυ σε έβλεπα στα όνειρά μου

Του άγιου σαλιγκαριού



για τα σαλιγκάρια δεν μιλάει καμιά
μόνο τα τρώνε οι σιχαμένοι

ποτέ δεν πείραξε κανέναν
άγιο σαλιγκάρι του αγρού
όλοι το παρομοίαζαν
με σοφό γέρο άνθρωπο
ώσπου έσπασε από τη δύναμη
ψυχή έκρυβε στην πλάτη του
όσο κουβαλούσε
το στάχυ και το αγριάχορτο
μια κρύα παγωμένη μέρα
του ma you



Ποιητική συλλογή


κάποια στιγμή
κακιά καλή
μια συλλογή ποιητική
θα ξεφυτρώσει
στις τρίχες στις ρυτίδες στις κλειδώσεις
στα γόνατα στα δάχτυλα στο πρόσωπο
στα αυτιά μου στο μουνί μου στην κοιλιά μου
στα χείλια μου στα πνευμόνια μου στα κόκαλά μου
εκεί θα σταματήσει

τίποτα δεν φτάνει μέχρι την καρδιά μου

Εξωτερικού Χώρου


φυτά εδώ
οικονομικές τιμές
ιδανικές προσφορές
είναι όλα καλλωπιστικά
μοναδικές ευκαιρίες
για το μπαλκόνι σας για το κρεβάτι και το σεντόνι σας
εξωτερικευμένες σημασίες
επιδερμίδα φθηνή
αγοράστε τώρα
αποκλειστικά και μόνο για εσάς
κενές συνουσίες

Ανατομία φυτών



σε άρχισα από τον μίσχο σου
κυλούσα ακόμα
από την πάνω επιδερμίδα
το δάχτυλο μεσόφυλλα
ύγραινα
στην πρωτοσκληρεϊδα
μεταξυλικά κατέβηκα σιγά
στου βλαστού σου το βάθος
σπογγώδες το πάθος
παρέγχυμα
στη δευτερεύουσα νεύρωση
υπέστησαν τα χέρια μου παράλυση
και μια επιθανάτια ώση τραγική
του έρωτος παύση

Βιγόνιες


ανθισμένες βιγόνιες
που ξεπετάγονται
στο δέρμα σου
ξεπετάγονται και
ανοίγουν και κλείνουν τους πόρους σου
φιλούν τα μικρά σου σπυράκια και
σχίζουν τις ουλές σου
και βγάζουν την καρδιά σου
προς τα έξω σαν αίμα
μέσα από τις μικρές ελιές σου
ουρλιάζουν το μέσα σου
αναθεματισμένες βιγόνιες

Τρίτη 17 Μαΐου 2016

Φύτρα ΙΙ


ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΦΥΤΡΑΣ
Πώς να καλλιεργήσετε μια φύτρα:

για να το κάνετε σωστά
βουτήξτε το σώμα σας σε ένα άλλο
τυχαίο δεν χρειάζεστε ποσοστά
βουτήξτε το καλά
και περιμένετε ανάσκελα
στον ήλιο πάντα ή στη λάμπα

μην ανησυχείτε για το τι φυτό θα βγει
ποτίστε το ραντίστε το
η επιβίωση είναι που μετράει

Φύτρα Ι

χωρίς χώμα
χωρίς ρίζες
χωρίς κλαδιά
χωρίς λίπασμα
χωρίς ήλιο
χωρίς χλωρίδα

μόνο μια φύτρα

αχ
αυτή
η μοναξιά

Υβρίδιο

μαζέψανε το υβρίδιο
και χαρήκαν
στην αρχή το ποτίσανε καλά
μετά ξεχάσανε ότι ήταν μέσα
στη μεγάλη λεκάνη
το πετάξανε μαζί με τα νερά

υβρίδιο
δεν έσκασες ποτέ
ποτέ δεν πέταξες ουρά

το υβρίδιο δεν μούλιασε ποτέ σωστά

Ταφή



Την έθαψε κι έσπειρε ορχιδέες στην καρδιά της